tag:blogger.com,1999:blog-61880581246116174572012-04-10T19:19:01.537+05:30ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.comBlogger17125tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-14137158380513224912011-03-09T19:11:00.000+05:302011-03-09T19:11:46.738+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-I5tbzSAoNWg/TXeC2jvmnUI/AAAAAAAAAOE/GNk25t3Z3C8/s1600/Kanakambaram.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-I5tbzSAoNWg/TXeC2jvmnUI/AAAAAAAAAOE/GNk25t3Z3C8/s320/Kanakambaram.jpg" /></a></div><br />மூன்றே விரல்களில்<br />அனாயசமாய் பூ கட்டும்<br />அக்காவின் வித்தையே<br />அலாதி தான்.<br />அவளுக்காகவே<br />நாள் தவறாமல் பூக்கும்<br />கனகாம்பரச் செடி!<br /><br />வாழை நார் கிழித்து வந்து<br />தண்ணீரில் நனைத்து வைத்து<br />கனகாம்பரச் சரம் தொடுப்பதே<br />முன் மாலை நேரங்களில்<br />அக்காவின் முக்கியப் பணி.<br /><br />மழைக்காலம்<br />முடிந்த ஒரு நாள்<br />வேர் வந்த குச்சிகளை<br />எங்கிருந்தோ வாங்கி வந்து<br />கிணற்றடியில் நட்டாள் அக்கா.<br />பக்கத்திலேயே இருந்து<br />ஆவலுடன் பார்த்திருந்தேன்.<br />"பாத்தி கட்டிய இடத்துக்கருகில்<br />பந்தடிக்கக் கூடாதடா..."<br />பக்குவமாய் சொல்லி வைத்தாள்.<br /><br />ஒரு மாத காலம்<br />ஓடியதே தெரியவில்லை.<br />ஓரடி உயரத்துக்கு<br />ஒய்யாரமாய் வளர்ந்தது<br />டெல்லி கனகாம்பரம்!<br /><br />ரெண்டு நாளுக்கு ஒரு முறை<br />அடுக்கடுக்காய் பூத்து தரும்.<br />கை நிறைய பறிக்கும் அக்கா<br />தலை நிறைய சூடிக்கொள்வாள்.<br /><br />அக்காவை கட்டிக் கொடுத்த பின்<br />பூக் கட்டிச் சூட<br />ஆளே இல்லை வீட்டில்.<br />இருப்பவருக்கோ ஆர்வமில்லை.<br />அக்கா வராமல் வாடினாலும் கூட<br />பூப்பதை மட்டும் நிறுத்துவதில்லை<br />கனகாம்பரம் செடி!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-1413715838051322491?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-1741852696336149482010-01-08T18:44:00.000+05:302010-01-08T18:45:10.846+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJcuDUWEcYI/AAAAAAAAAEc/ZTaCecFHarw/s1600-h/Kolam.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230700126749880706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJcuDUWEcYI/AAAAAAAAAEc/ZTaCecFHarw/s320/Kolam.JPG" border="0" /></a><br /><p>எட்டு மணிக்கு எழும்பக் கூட<br />அடம் பிடிக்கும் மனசு.<br />மார்கழி மாதத்தில் மட்டும்<br />ஐந்துக்கெல்லாம்<br />வாசலில் ஆஜர்.<br /><br />அக்கா போடும்<br />21 புள்ளி கோலம்<br />இன்றைக்கும் கூட<br />கண்ணுக்குள் நிற்கும் ஆச்சரியம்.<br /><br />நேர் கோட்டில் புள்ளி வைத்து<br />என்னென்னவோ கணக்குப் பார்த்து<br />நெளிய நெளிய கோடுகள் போட்டால்<br />சாலை வரை நீளும்.<br /><br />வகை வகையாய் கலந்து வைத்த<br />வண்ணப் பொடிகளை<br />கோலத்துக்கு நடுவே நிரப்புவது<br />எனக்கும் பிடித்த வேலை.<br /><br />அத்துடன் முடிவதில்லை<br />அக்கா போடும் கோலம்.<br />நட்ட நடுவில்<br />பசுஞ்சாணம் பிடித்து வைத்து<br />ஏறிட்டுப் பார்ப்பாள்.<br /><br />தெருவோர முட்புதர் பக்கம்<br />அவசரமாய் ஓடிப் போனால்<br />அன்றலர்ந்த பூசணி பூக்கள்<br />அழகாய் சிரித்திருக்கும்.<br />அவற்றில் ஒன்றை பறித்து வந்து<br />சாணம் மீது வைத்தால் தான்<br />கோலத்துக்கு நிறைவு.<br /><br />மறுநாள் காலை வரை<br />வீட்டு வாசலில்<br />பிரமிப்பாய் வீற்றிருக்கும்.<br /><br />தை பிறந்தால்<br />பொங்கல் வரும்.<br />ஆடை வரும்.<br />கரும்பு கூட வரும்.<br /><br />ஆனால்,<br />அக்கா அசத்தும்<br />கோலத்துக்காகவேனும்<br />மார்கழி தான் வேண்டும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-174185269633614948?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-3201017390483097452010-01-07T17:49:00.002+05:302010-01-07T17:52:58.009+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/S0XRkJj380I/AAAAAAAAAKk/g3Jfe0HLtT4/s1600-h/Safety_Pin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/S0XRkJj380I/AAAAAAAAAKk/g3Jfe0HLtT4/s320/Safety_Pin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423971745209512770" /></a><br />தாறுமாறாய் ஓடிப் போய்<br />காலில் முள் ஏற்றிக் கொண்டால்<br />வீல் என்று அழுது கொண்டு<br />அக்காவிடம் ஓடி வருவோம்.<br /><br />அக்காவுக்கு கூரான கண்.<br />டிஸ்கோ செயினுக்கு நடுவே<br />கோர்தது வைத்திருக்கும்<br />ஊக்கை எடுப்பாள்.<br />பதமாய் காலை பிடித்து<br />பக்குவமாய் எடுத்துவிடுவாள்.<br />எச்சை தொட்டு<br />வைத்து விட்டு<br />மீண்டும் ஓடுவோம்<br />விளையாட்டைத் தொடர.<br /><br />மறுபடியும் முள் குத்தும்...<br />அக்காவின் ஊக்குக்கு<br />எப்போதும் கூர் மழுங்காது.<br /><br />பல்பமோ...<br />பூச்சியோ...<br />காதுக்குள் விழுந்தவற்றை<br />ஊக்கால் தான் எடுத்திடுவாள்.<br />சட்டையில் பொத்தான்<br />பிய்ந்து போனால்<br />ஊசி தேடி ஓடுவதில்லை.<br />அக்காவிடம் கேட்டால்<br />ஊக்கு ஒன்றை மாட்டிடுவாள்.<br /><br />மருத்துவர் வீட்டின் முன்<br />போன வாரம் அக்காவை பார்த்தேன்.<br />கடிகார பேட்டரியை<br />காதுக்குள் போட்டுக் கொண்டானாம்<br />அக்காவின் இளைய மகன்.<br /><br />கல்யாணம் ஆன பிறகு<br />டிஸ்கோ செயின் போடுவதில்லை.<br />அதனால் தான் அக்காவுக்கு<br />ஊக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-320101739048309745?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-70271895536362039222009-10-30T17:00:00.000+05:302009-10-30T17:05:36.417+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SurOxL_clMI/AAAAAAAAAIU/3JZvZFWVg1A/s1600-h/Clitoria+Ternatea.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SurOxL_clMI/AAAAAAAAAIU/3JZvZFWVg1A/s320/Clitoria+Ternatea.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398354447784776898" /></a><br />செம்பருத்தியை தொட்டால்<br />அக்காவின் அலறலில்<br />வீடே அதிரும்.<br />மல்லியை மனதில் கூட<br />நினைக்கக்கூடாது.<br /><br />புள்ளையாருக்கு<br />மாலை கட்டி விளையாட<br />சங்குப்பூ தான் சிறப்பு.<br /><br />வேலியோரம்<br />படர்ந்திருக்கும்<br />நீல நிற பூக்களை<br />என்னைத் தவிர யாரும்<br />கண்டுகொள்ளாதது<br />வசதி தான் எனக்கு.<br /><br />மண்டையை கொளுத்தும்<br />வெயில் நாளில்<br />நிழலிலேயே விளையாட<br />பொம்மைகள் ஏதும் தேவையில்லை.<br />சங்குப்பூவில்<br />சமையல் செய்வோம்.<br /><br />கண் மண் தெரியாமல் ஓடி<br />சில்லறை வாரி<br />சிராய்ப்பு வந்தால்<br />சங்குப் பூ தான் முதலுதவி.<br /><br />ஆப்பி பர்த்டே சொல்லி<br />பக்கத்துவீட்டு பெண்ணுக்கு தந்த<br />பிறந்த நாள் பூச்செண்டிலும்<br />சங்குப்பூ தான் பிரதானம்.<br /><br />ரொம்ப நாள் என் கூடவே<br />வளர்ந்து கொண்டிருந்து<br />சங்குப்பூக் கொடி.<br /><br />வேறு வேறு வீடு மாறி<br />அடுக்குமாடி குடியிருப்பில்<br />அடைந்து கொண்டோம்<br />ஒரு வழியாய்.<br /><br />இப்போதெல்லாம்<br />சங்குப்பூவும் காணோம்...<br />அது படர்ந்திருந்த<br />வேலியையும் காணோம்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-7027189553636203922?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-41581076741126508572009-10-29T22:50:00.000+05:302009-10-29T23:33:34.877+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SunYF-jg6kI/AAAAAAAAAH0/LES49jFba_A/s1600-h/Rava-Ladoo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SunYF-jg6kI/AAAAAAAAAH0/LES49jFba_A/s320/Rava-Ladoo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398083225583151682" border="0" /></a>அம்மா சமைப்பதில்<br />அத்தனையும் பிடிக்கும்.<br />ஆனாலும்<br />அதிகமாய் கவர்வது<br />ரவா லட்டு.<br /><br />பண்டிகையோ படையலோ<br />தேவையில்லை.<br />ஏதேனும் செய்வோமென்று<br />அம்மாவுக்கே தோன்ற வேண்டும்.<br /><br />வானலியை அடுப்பில் வைத்து<br />சர்க்கரையும் ரவையும் சேர்த்து<br />பக்குவமாய் வறுத்தெடுப்பாள்.<br />வீடெங்கும் பரவும் நெய் வாசம்.<br /><br />பதமான சூட்டில்<br />பால் தெளித்து<br />உருட்டி உருட்டி<br />பிடித்து வைப்பாள்.<br />தட்டிப் போட்ட<br />ஏலக்காயும்<br />துருத்திக் கொண்டு பார்க்கும்<br />முந்திரி திராட்சையும்<br />தொண்டைக்குள் செல்ல<br />முண்டியடிப்பதாய் தோன்றும்.<br /><br />சாமி படத்துக்கு முன்னால்<br />ஓரிரண்டு வைத்துவிட்டு<br />அப்பாவுக்கு வரும் முதல் தட்டு.<br />அதற்குள்,<br />குழந்தைக்கு கொடு என்ற<br />குரல் வரும் அப்பாவிடம் இருந்து.<br /><br />வயிறு முட்ட சாப்பிட்ட பிறகும்<br />வேண்டாமென்று சொல்ல<br />தோன்றாது எனக்கு.<br /><br />அதன்பின் எங்கெங்கோ<br />சாப்பிட்டிருக்கிறேன்<br />ரவா லட்டு.<br />அம்மா கை பக்குவம் போல்<br />எதுவுமே இருந்ததில்லை.<br /><br />மனம் ஒன்றி செய்யும் ருசி<br />மனசுக்கு நிச்சயம் தெரியும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-4158107674112650857?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-47911625681712365242009-08-29T19:47:00.000+05:302009-08-29T19:52:25.296+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/Spk5M44FeiI/AAAAAAAAAHU/rtfaYAl9n5M/s1600-h/Pen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 295px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/Spk5M44FeiI/AAAAAAAAAHU/rtfaYAl9n5M/s320/Pen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375390523832236578" border="0" /></a><br />அப்பா சட்டைப் பையில் இருந்து<br />எட்டிப் பார்க்கும் பேனா மீது<br />எப்போதுமே கண் உண்டு எனக்கு.<br /><br />என்னிடமே வகை வகையாய்<br />எத்தனையோ பேனா உண்டு.<br />மைக்குச்சி பேனா -<br />மை ஊற்றும் பேனா -<br />வாசனை மை பேனா -<br />விதவிதமாக இன்னும்<br />பல வண்ண பேனா...<br /><br />அடுக்கி வைத்திருக்கும்<br />பேனாக்களைப் பார்த்து<br />சூடாகிப் போவாள் அம்மா.<br />மேஜை அறையை<br />திறந்து பார்க்கும்<br />ஒவ்வொரு முறையும்<br />தப்பாமல் விழும் திட்டு.<br />அறுக்க மாட்டாதவன் இடுப்பில்<br />அம்பத்தெட்டு அரிவாளாம்...<br /><br />ஆனாலும் குறைவதில்லை<br />பேனா மீதான மோகம்.<br /><br />வேகமாய் குறிப்பெடுக்க<br />மைக்குச்சி பேனாவுக்கு<br />இணை தேட முடியாது.<br />பள்ளிப் பாடங்கள் எழுதவோ<br />மை பேனா தான் வேண்டும்.<br />விரல் இடுக்கில் மை ஒழுகி<br />கரையாகிப் போனாலும்<br />எழுத்துகள் அழகாய் வரும்.<br /><br />அப்பா பேனா மீது<br />பொறாமை ஏற்பட<br />காரணம் இல்லாமல் இல்லை.<br />தங்க நிறத்தில் தக தகக்கும்.<br />எழுதத் தொடங்கினால்<br />விறுவிறுக்கும்.<br />ஒவ்வொரு வார்த்தையும்<br />வீரியத்தில் கதிரியக்கம்.<br /><br />ரொம்ப நாள் எனக்கும்<br />நிறைவேறாத ஆசை.<br />அப்பா பேனாவால் எழுதியிருந்தால்<br />பரீட்சையில் அள்ளியிருப்பேன்<br />நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள்.<br /><br />அதனால்,<br />அப்பா சட்டைப் பையில் இருந்து<br />எட்டிப் பார்க்கும் பேனா மீது<br />எப்போதுமே கண் உண்டு எனக்கு.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-4791162568171236524?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-20367434642262392322008-09-17T15:12:00.000+05:302008-09-17T17:36:01.051+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SNDRQedQhpI/AAAAAAAAAFk/fHW9n1q_QuM/s1600-h/Kulfi+ice.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246923646870521490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SNDRQedQhpI/AAAAAAAAAFk/fHW9n1q_QuM/s320/Kulfi+ice.JPG" border="0" /></a>நடு நிசி நெருங்கும் போது<br />வீதியில் மணியோசை கேட்டால்<br />மனசுக்குள்ளே உற்சாகமும்<br />மணி அடிக்கும்.<br />வந்து விட்டது<br />குல்ஃபி ஐஸ்.<br /><br />சுகாதாரம் இல்லை என்றோ<br />உடம்புக்கு ஆகாது என்றோ<br />அம்மா சொல்வது எப்போதும்<br />காதில் விழுவதில்லை.<br />வண்டி போய்விடக் கூடும்<br />என்ற அவசரம்<br />புரிவதில்லை அம்மாவுக்கு.<br /><br />காது கிழியும் அளவுக்கு<br />வீல் என்று சப்தமிட்டு<br />ஒவ்வொரு முறையும் அடம்பிடிப்பது<br />எனக்கும் அம்மாவுக்கும்<br />புதிதும் இல்லை...<br />அலுப்பதும் இல்லை.<br /><br />இரண்டு ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டு<br />ஓட்டமாய் ஓடிப்போனால்<br />எனக்கு முன்னே<br />நிறைய பேர் சூழ<br />நின்றிருப்பான் ஐஸ் வண்டிக்காரன்.<br /><br />சின்னச் சின்ன<br />பிளாஸ்டிக் டப்பாவுக்குள்<br />இறுகியிருக்கும் ஐசை<br />கத்தியை விட்டு லாவகமாய் எடுத்து<br />குச்சி ஒன்றில் குத்தி<br />கையில் திணிப்பான்.<br /><br />வாங்கி வரும் ஐஸ்<br />கொஞ்ச நேரத்திலேயே கரைந்து<br />தொண்டைக்குள் இறங்கி விடும்.<br />மீண்டும் ஒருமுறை<br />வாங்கலாம் என்று<br />வீதிக்குப் போய்ப் பார்த்தால்<br />வண்டிக்காரன் போயிருப்பான்.<br /><br />அதுவும் நல்லது தான்.<br />மறுபடி காசு கேட்டால்<br />அரை விழும் எனக்கு.<br />இஷ்டம் போல்<br />குல்ஃபி ஐஸ்<br />வாங்கிச் சாப்பிடவாவது<br />பெரியவன் ஆகவேண்டும்.<br />நினைத்துக் கொள்வேன் நான்.<br /><br />அலுவலகம் முடிந்து வந்த அசதியில்<br />இப்போதெல்லாம்<br />கேட்பதில்லை<br />குல்ஃபி மணியோசை.<br />அப்படியே கேட்டாலும்...<br />விறுவிறுவென ஓடிப்போய்<br />வீதியில் நின்று வாங்குவதை<br />ஏதோ ஒன்று தடுக்கிறது.<br /><br />லேசாய் உப்பு கரித்தபடி<br />ஏலக்காய் வாசத்துடன்<br />இனிக்க இனிக்க<br />குல்ஃபி ஐஸ் சாப்பிட்டு<br />எத்தனையோ நாள் ஆகிவிட்டது.<br /><br />ஐயையோ...<br />சின்னப் பையனாகவே<br />இருந்திருக்கலாமோ...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-2036743464226239232?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-35049868095752347572008-09-02T16:43:00.000+05:302008-09-08T23:01:41.450+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SL0i8YWdG2I/AAAAAAAAAFc/xbZMCpJDv-0/s1600-h/Elephant.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241383962053253986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SL0i8YWdG2I/AAAAAAAAAFc/xbZMCpJDv-0/s320/Elephant.jpg" border="0" /></a> ஆனை என்றாலே<br />ஆச்சரியம் தான்.<br />மணியோசை கலகலக்க<br />மெல்லமாய் அசைந்தபடி<br />சாலையில் வரும் போது<br />பார்க்க பார்க்க பிரமிப்பு.<br /><br />ஆனை மீது அம்பாரி செல்ல<br />கொள்ளை ஆசை.<br />அப்பாவிடம் சொன்னால்<br />ஐந்து ரூபாய் கொடுத்து<br />ஆனை மேல் ஏற்றி விடுவார்.<br />பாகன் கைப்பிடித்து<br />ஆனை முதுகில் அமரும் போது<br />உள்ளுக்குள் ராஜ தோரணை.<br /><br />விலங்கியல் பூங்காவில் கூட<br />வகை வகையாய் மிருகங்கள்<br />எத்தனையோ இருந்தாலும்<br />யானையை பார்த்தால் தான் பரமதிருப்தி.<br /><br />காட்டுக்குள் கட்டுகள் இன்றி<br />சுற்றி வந்த யானைகள் எல்லாம்<br />சின்னதொரு சங்கிலியில்<br />சிக்கிக் கிடப்பது எப்படி?<br />அப்பாவிடம் கேட்டதில்<br />சந்தேகத்தை தீர்த்து வைத்தார்.<br /><br />சிறு வயதில் யானைகளை<br />சிறைப்படுத்தி வந்தவுடன்<br />கனத்த சங்கிலியால்<br />கால்களை கட்டிடுவார்களாம்.<br />தப்பிக் நினைக்கும் யானை<br />எவ்வளவு தான் முயன்றாலும்<br />பிணைத்து வைத்த சங்கிலி<br />உடைபடாமல் இறுக்கிடுமாம்.<br /><br />நாளடைவில் யானைக்கு<br />நம்பிக்கை தளர்ந்திடுமாம்.<br />சங்கிலியின் பலத்துக்கு<br />ஈடுகொடுக்க முடியாதென்று<br />யானையின் மனதில்<br />அழுத்தமாய் பதிந்திடுமாம்.<br />தப்பிக்கும் முயற்சியையும்<br />அத்தோடு விட்டிடுமாம்.<br /><br />எவ்வளவு தான் வளர்ந்தாலும்<br />பலமெல்லாம் பெற்றாலும்<br />தளையில் இருந்து தப்பிக்க<br />தன்னால் முடியாது என்ற<br />நினைப்பு மட்டும்<br />யானையின் மனதில்<br />மாறாமல் நிலைத்திடுமாம்.<br />யானையை இப்படித்தான்<br />பழக்கப்படுத்தி வைப்பார்களாம்.<br /><br />எல்லைகளை மனதுக்குள்<br />வரையறுத்து வைத்துக் கொண்டால்<br />தளைகளை தகர்த்தெறிந்து<br />தப்பிக்க ஏது வழி?<br /><br />யானையைப் பார்க்கும் போது<br />நன்றாகப் புரிகிறது...<br />முன்னேற்றம் வேண்டுவோருக்கு<br />முயற்சி ஒன்றே மூலதனம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-3504986809575234757?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-79903664791182539352008-08-23T14:29:00.000+05:302008-08-25T14:13:15.497+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SK_URCbrnGI/AAAAAAAAAFU/prHd6hqBbHo/s1600-h/Ant.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237638280831016034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SK_URCbrnGI/AAAAAAAAAFU/prHd6hqBbHo/s320/Ant.jpg" border="0" /></a>அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் கூட<br />ஒளித்து வைக்க முடியும்.<br />எறும்புகளிடம் மட்டும்<br />மறைக்க முடிவதில்லை எதையும்.<br /><br />கரு கருவென்றிருக்கும்<br />பிள்ளையார் எறும்பையாவது<br />சும்மா விட்டு விடலாம்.<br />சிவப்பாய் இருக்கும் சித்தெறும்பு<br />ரொம்பப் பொல்லாதது.<br />கடித்தால் கிண்டு கிண்டாகி விடும்.<br /><br />ஆத்திரம் மேலோங்க<br />அழித்தொழிக்க கிளம்பிய போது தான்<br />எறும்புகளுடன் சினேகிதமானது.<br /><br />என்னுடைய நட்பு<br />புரிந்ததோ என்னவோ...<br />எனக்குப் புரிந்தது<br />எறும்புகளிடம் இருந்த<br />இனம் புரியாத நேர்த்தி.<br /><br />தடைகளைக் கண்டு எப்போதும்<br />அஞ்சுவதில்லை அவை.<br />கோடு கிழித்தது போல்<br />அணி அணியாய் செல்லும்<br />எறும்புகளுக்கு நடுவே<br />கை வைத்துத் தடுத்தாலும் நிற்பதே இல்லை.<br />தடைகள் மீதே ஏறிச் செல்லும்...<br />சுற்றிச் செல்லும்...<br />ஊடுருவியாவது சென்றே தீரும்...<br />ஏதோ ஒரு வழியென்பது<br />நிச்சயம் உண்டென்று<br />அறிந்திருக்கும் எறும்புகள்.<br /><br />வெயில் காலமே எப்போதும்<br />சாஸ்வதம் என்ற நினைப்பில்<br />மூழ்கிக் கிடப்பதில்லை எறும்புகள்.<br />கோடையின் நடுவிலேயே<br />மழைக்காலத்துக்கு தேவையான<br />உணவுகளை சேர்த்து வைக்கும்.<br /><br />அத்தனை சிறிய வாயில்<br />எவ்வளவு உணவு சேர்த்துவிட முடியும்?<br />ஆனாலும் சோர்வதில்லை எறும்புகள்.<br />இவ்வளவு தான் முடியும் என்று<br />இருந்து விடுவதில்லை.<br />முடிந்தவரை முயற்சி<br />தொடர்ந்த படி இருக்கும்.<br /><br />மழைக்காலம் வந்த பிறகும்<br />மந்தமாகி விடுவதில்லை.<br />வெயில் தலை காட்டிய<br />முதல் பகல் பொழுதில்<br />சட்டென்று வெளியே வரும்.<br /><br />இத்தனை சிறிய எறும்புகளுக்கு<br />எத்தனை பெரிய உறுதி...<br />எதிர்காலத் திட்டம்...<br />எடுத்ததை முடிக்கும் ஆற்றல்...<br /><br />சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் கூட<br />கற்றுக் கொள்ள<br />ஏதோ இருக்கிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-7990366479118253935?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-39256668154260325242008-08-18T17:02:00.000+05:302008-08-18T17:13:24.301+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SKlesptDa8I/AAAAAAAAAFM/295Jun8xvtE/s1600-h/Dust+bin.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235820162996988866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SKlesptDa8I/AAAAAAAAAFM/295Jun8xvtE/s320/Dust+bin.JPG" border="0" /></a><br /><p><span class="">எல்லா இடங்களிலும்<br />அழுக்காக இருப்பதில்லை<br />குப்பைத் தொட்டி.<br /><br />வகுப்பறையில் இருந்த<br />மூங்கில் தொட்டியில்<br />காகிதங்கள் தான் பெரும்பாலும்.<br />எப்போதாவது கிடக்கும்<br />காய்ந்த பூச்சரம்.<br />யாருக்காவது பிறந்த நாள் என்றால்<br />சாக்லேட் பேப்பர்கள்<br />மினுமினுக்கும்.<br /><br />அப்பா அறை குப்பைத் தொட்டியில்<br />கிழிபட்ட காகிதங்களுக்கும்<br />தீர்ந்துப் போன<br />மைக் குச்சிக்கும் இடையே<br />அம்மா சுருட்டிப் போட்ட தலை முடி.<br /><br />சமையல் அறை தொட்டியை<br />திறந்துப் பார்க்கவே கூடாது.<br />வெங்காயத் தோலும்<br />காய்கறிக் கழிவும்<br />வெறுப்பேற்றும்.<br /><br />சாலையோர குப்பைத் தொட்டிகளில்<br />பல்லிளித்து நிற்கும்<br />சமூகத்தின் பொறுப்பு.<br />லாரிகளில் அள்ளிச் சென்ற பின்னும்<br />சிதறிக்கிடக்கின்றன,<br />பிளாஸ்டிக் கவரும்<br />முட்டை ஓடும்.<br /><br />அலுவலகத்தில் எல்லோரிடமும்<br />ஏதோ ஒன்று இருந்தது<br />குப்பைத் தொட்டியில் போட.<br />கசக்கிய காகிதங்களும்<br />பாதி குடித்த டீ கப்பும்<br />பாக்கு பொட்டலங்களும்<br />மருந்து அட்டையுமாக<br />நிரம்பி வழியும்.<br /><br />எனக்கென்று கொடுத்திருந்த<br />குப்பைத் தொட்டி<br />பயன்பாடற்றே கிடக்கிறது.<br />குப்பைத் தொட்டியில் போட<br />ஏதுமில்லை என்பதில்<br />வருத்தமில்லை எனக்கு.<br /><br />முகம் பார்த்தால்<br /></span><span class="">அகம் தெரியுமாம்.<br />குப்பைத் தொட்டிகளைப் பார்த்தால்<br />வாழ்க்கையே தெரிகிறது.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-3925666815426032524?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-20750147245138524552008-08-09T23:38:00.000+05:302008-08-10T16:02:01.768+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SJ3dff1VQ9I/AAAAAAAAAFE/DZaSByVqx9s/s1600-h/Marina_Beach.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232581875265258450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SJ3dff1VQ9I/AAAAAAAAAFE/DZaSByVqx9s/s320/Marina_Beach.jpg" border="0" /></a><br /><p>வாரக் கடைசிகளில்<br />வாடிக்கையான விஷயமாக<br />இருந்தது கடற்கரை.<br />எப்போதும் கடல் அழகு.<br />அமைதியாக இருந்தாலும்...<br />ஆக்ரோஷமாகி சீறினாலும்...<br /><br />கால் தடுக்கும் மணலில்<br />கிளிஞ்சல் சேகரித்தபடி ஓடுவதில்<br />பொங்கும் உற்சாகம்.<br />எவ்வளவு தூரம் சுருட்டி விட்டாலும்<br />கால் சட்டையை<br />நனைத்துப் போகும் அலை.<br />நெடு நேரம் ஆட்டம் போட்டாலும்<br />விலகிச்செல்ல விடாது மனசு.<br /><br />தூரத்தில் இருக்கும்<br />கலங்கரை விளக்கமும்<br />முதுகு திருப்பியிருக்கும்<br />தலைவர்களின் சிலைகளும்<br />கவனத்தில் படுவதே இல்லை.<br />சதுக்கங்களை சுற்றும் கூட்டத்திலும்<br />படகடி காதல் ஜோடிகளிலும்<br />அத்தனை சுவாரஸ்யமில்லை.<br /><br />ஓடியாடி முடித்தபின்<br />மணற்பரப்பில் உட்கார்ந்தால்<br />சுற்றிச் சுற்றி வரும்<br />தேங்காய் மாங்காய் பட்டாணி.<br />ஆரோக்கியமில்லை என்று தெரிந்தே<br />ஆசையுடன் வாங்கும் பஜ்ஜியில்<br />அத்தனை ருசி.<br /><br />உப்பு வாசத்துடன் வீசும்<br />மாலைக் கடற்காற்றில்<br />குடும்பத்துடன் அடிக்கும் அரட்டைக்கு<br />தலைப்புகள் தேவையில்லை.<br />தூரத்தில் தெரியும்<br />அறிமுகமில்லாதவர்களின்<br />தலையும் மெல்லப்படும்<br />வறுகடைலையுடன் சேர்த்து.<br />வேடிக்கைகளில் பெரும்பாலும்<br />விஷமம் இருப்பதில்லை.<br /><br />கடற்கரை தொட்டு<br />சாலை வரை நீளும் கடைகளில்<br />விறுவிறுப்பான வியாபாரம் தான்.<br />எல்லா அங்காடிகளிலும் மக்கள் வாங்க<br />ஏதோ இருக்கத்தான் செய்கிறது.<br /><br />கடற்பாசி, கிளிஞ்சல் பொம்மை,<br />காட்சிப் பொருட்கள், சுவரொட்டி,<br />சினிமா நடிகர்களுடன் புகைப்படம்,<br />துப்பாக்கிச் சுட பலூன்கள்,<br />இன்னபிற சமாச்சாரங்கள்<br />நீண்ட நெடும் வரிசையில்.<br />இத்தனையும் பார்த்துக்கொண்டே<br />எதிரே வரும் நபர்களை இடிக்காமல்<br />பத்திரமாய்ப் போய் சேர<br />நீண்ட நேரம் ஆகி விடும்.<br /><br />எதிர்காற்று சிலுசிலுக்க<br />வீடு திரும்பும் போது<br />இரவு நேரத்திலும்<br />இயல்பை மீறாத கடல் அலை<br />எட்டி எட்டிப் பார்த்திருக்கும்.<br />அதற்கும் மனமிருக்காது பிரிவதற்கு.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-2075014724513852455?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-20873238082605935272008-08-06T13:39:00.000+05:302008-08-07T13:52:59.810+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SJlezkkzWuI/AAAAAAAAAE8/PGpAzmVh3a0/s1600-h/Stars.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231316682251918050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3Vsk8aUKokI/SJlezkkzWuI/AAAAAAAAAE8/PGpAzmVh3a0/s320/Stars.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><div>கோடை கத்திரியின் புழுக்கம்<br />இரவு வரை நீடிக்கும்.<br />வெக்கையை தவிர்க்க<br />மொட்டை மாடி தான் சரி.<br />தண்ணீர் ஊற்றி சூடு தணித்து விட்டு<br />மாடியில் படுத்துக் கொள்வது<br />அப்பாவுக்கும் எனக்கும் இஷ்டம்.<br /><br />சட்டையில்லாமல் படுத்திருக்கும்<br />அப்பாவின் எலுமிச்சை நிற உடலில்<br />ஆங்காங்கே சிவப்பு மருக்கள்.<br />மெத்தென்று இருக்கும் மருக்களை<br />மெல்ல உருட்டுவது<br />பிடித்தமான விளையாட்டு.<br />சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருக்கும் அப்பா<br />சேட்டைகளை கண்டிப்பதில்லை.<br /><br />அப்பாவுக்கு பக்கத்தில் படுத்தபடி<br />அண்ணாந்து பார்த்தால்,<br />அட...<br />வானத்தின் கருத்த உடலெங்கும்<br />வெள்ளி நிற மருக்கள்.<br /><br />நட்சத்திர கூட்டம் ஒவ்வொன்றுக்கும்<br />தனித் தனி பெயருண்டாம்.<br />நட்சத்திரங்களுக்கு அது தெரியுமா...?<br />பள்ளிக் கூட கரும்பலகையில்<br />அறிவியல் ஆசிரியை வரைந்து போட்ட<br />வேடன், கரடி, தேள் வடிவங்களை<br />தேடித் தேடி அலுத்துப் போனது.<br />தோராயமாய் ஒன்று கூட்டி<br />நானாக வரைந்துப் பார்த்ததில்<br />வந்த உருவங்கள் விசித்திரம்.<br /><br />பால்வெளி முழுவதும்<br />பல நூறு கோடி ஆண்டுகளாய்<br />பளிச்சிட்டு வரும் நட்சத்திரங்களை<br />விரல் விட்டு எண்ணினால்<br />கீழே கொட்டுடிமா என்ன...?<br /><br />அரைவட்ட நிலாவும்<br />அம்சமாய்த் தான் இருந்தது.<br />நட்சத்திரங்களை<br />தொந்தரவு செய்யாமல்<br />அதுவும் ஒரு ஓரத்தில்.<br /><br />படி ஏறி வந்த அம்மாவிடம்<br />சந்தேகம் கேட்டேன்.<br />வால் நட்சத்திரம் எப்போதம்மா வரும்...?<br />யோசிக்காமல் வந்தது பதில்.<br />அதான் இங்கேயே இருக்கியே...</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-2087323808260593527?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-47428967502629795112008-08-05T18:46:00.000+05:302008-08-07T14:01:46.982+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJhSxdw1QgI/AAAAAAAAAEk/62PhL78aC-I/s1600-h/Koothu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231021976947343874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJhSxdw1QgI/AAAAAAAAAEk/62PhL78aC-I/s320/Koothu.jpg" border="0" /></a><br />ஆடி மாதம் கடைசி ஞாயிறு<br />நெருங்கும் போதே<br />ஊற்றெடுக்கும் உற்சாகம்.<br />அப்பாவுடன் ஊருக்கு போவதில்<br />எல்லையில்லா ஆனந்தம்.<br /><br />ஊரெல்லாம் கூழூற்றி முடித்த பின்<br />கடைசி ஞாயிறன்று தான்<br />கோயிலில் விசேஷம்.<br /><br />முருங்கைக் கீரை பொறியலும்<br />கருவாட்டுக் குழம்பும்<br />ஊர் எல்லையிலேயே மணம் பரப்பும்.<br />வெங்காயம் அரிந்து போட்டு<br />குளு குளுவென்ற கூழ் குடிக்கும்<br />சுகமே அலாதி தான்.<br /><br />ஊருக்குப் போக<br />இதையெல்லாம் விட<br />முக்கியக் காரணம்,<br />இரவில் அரங்கேறும் கூத்து நாடகம்.<br /><br />புதுப்படம் என்ன பார்த்தே...?<br />கிராமத்தில் வசிக்கும்<br />அண்ணன்களின் கேள்விக்கு<br />எதிர்கேள்வி கேட்பேன்,<br />இன்னைக்கு ரத்திரி என்ன கூத்து?<br /><br />செல்லம் கொஞ்சி,<br />சிவந்து போகும் அளவுக்கு<br />கன்னத்தைக் கிள்ளினாலும்<br />கூத்து பார்த்தபடி சாப்பிட<br />மல்லாட்டை* அவித்து தரும்<br />அக்காள்களை ரொம்பப் பிடிக்கும்.<br /><br />கூத்து ஆடும் குழுவில்<br />எல்லாரும் ஆண்கள் தான்.<br />அரிதாரம் பூசுவதில்<br />ஒளிந்திருக்கும் ரகசியம்.<br />உடலெல்லாம் கருத்து<br />மெலிந்திருக்கும் கலைஞர்களும்<br />ஒப்பனைக்குப் பின்<br />ராஜ கம்பீரம்.<br />பெண் வேடத்திலோ<br />பின்னியெடுக்கும் நளினம்.<br /><br />விடியல் வரை நீடித்தாலும்<br />விழித்திருந்து பார்த்திருப்போம்.<br />விறுவிறுவென கதையோட்டம்...<br />கரகரத்த குரலில்<br />கணீரென்ற பாட்டு...<br />ஆடிக்கொண்டே மின்னல் வேகத்தில்<br />ஆடை மாற்றும் லாவகம்...<br />ஏடாகூடம் பேசி சவுக்கடி வாங்கும்<br />கட்டியக்காரனின் நகைச்சுவை...<br />எல்லாமே பிடிக்கும் எனக்கு.<br /><br />மறுநாள் மதியமெல்லாம்<br />அசதி தீர தூங்கினாலும்<br />கூத்து ஆடியவர்கள்<br />குதித்த சத்தம்<br />காதிலேயே சுற்றி வரும்.<br /><br />கூத்து என்றால் இன்றைக்கும் கூட<br />கிறுக்குத் தான் எனக்கு.<br />கூத்துக்களில் மிளிருவது<br />எங்கள் பாரம்பரியத்தின் எச்சம்.<br /><br /><br /><div align="justify"><br />* மல்லாட்டை என்பது வேர்க் கடலையாகும். மணிலா கொட்டை என்பதன் திரிபு. பிலிப்பைன்ஸ் தலைநகர் மணிலாவில் இருந்து நம்மூரில் அறிமுகப் படுத்தப்பட்டதால் இந்த காரணப் பெயர்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-4742896750262979511?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-48253805287312998532008-08-04T17:39:00.000+05:302008-08-04T22:47:38.840+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJbxfmyOHJI/AAAAAAAAAEU/8MB68X9KTcY/s1600-h/Rain.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230633542526835858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SJbxfmyOHJI/AAAAAAAAAEU/8MB68X9KTcY/s320/Rain.jpg" border="0" /></a><br /><div>மழையை எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்.<br />மழைக்கும் என்னை.<br /><br />சின்னப் பையனாக இருக்கையில்<br />சன்னல் வழி தெரியும் மழை<br />அழகான ஆச்சரியம்.<br />ஊரே இருட்டிக் கொண்டு<br />எங்கிருந்து தான் கொட்டுகிறதோ?<br /><br />வெளியே போவதற்காக<br />சத்தமின்றி அடியெடுத்து வைத்தாலும்<br />கண்டு பிடித்து விடுவாள் அம்மா.<br />ஏய்... எங்க போறே...?<br />அதட்டலில் அடங்கி விடும்<br />நனையும் ஆசை.<br />ஆனாலும் எனக்காக<br />சன்னல் தாண்டி வரும் சாரலில்<br />சிலிர்க்கும் உடல்.<br /><br />மழையோடு வரும்<br />மின்னல் அழகு தான்.<br />திடும் என்ற இடி தான்<br />பயமுறுத்திப் பார்க்கும்.<br /><br />பள்ளிக் கூடம் போய் திரும்பும்<br />ஏதோ ஒரு நாளில்<br />பொத்துக் கொண்டு பெய்யும் மழை.<br />புத்தகப் பை நனையாமல்<br />அடித்துப் பிடித்து ஓரம் ஒதுங்கினாலும்<br />விடாமல் எட்டித் தொடும்.<br />நிழற்குடைக்குள் இருந்தபடி<br />நீட்டிப் பார்க்கும் உள்ளங் கையில்<br />குதித்தாடும் திவலைகள்.<br /><br />அப்பா கையை பிடித்தபடி<br />அங்காடி சென்ற ஒரு நாளில்,<br />எல்லோரையும் நனைத்தபடி<br />எதிரே வந்த மழை,<br />முதல் அனுபவம்.<br /><br />வாகனம் போகும் வேகத்தில்<br />எதிர்திசை தூறல்<br />சுருக் என்று முகத்தில்<br />சுகமாய் குத்தி விளையாடும்.<br /><br />நாட்களின் நகர்தலில்<br />மழையே மறந்து போய் விட்டது.<br />தொலைக்காட்சி செய்திகளில்<br />ஆங்காங்கே வெள்ளமாம்.<br />என் காருக்குள் இப்போதெல்லாம்<br />சாரல் கூட தெறிப்பதில்லை.<br /><br />மழையில் நனைவதை இப்போதெல்லாம்<br />அம்மா கூட தடுப்பதில்லை.<br />காலை வேளையில் நனையலாம் என்றால்,<br />இஸ்திரி செய்த சட்டையும்<br />இன்ன பிற கோப்புகளும்<br />பாழாய் போகும்.<br />பணி முடியும் நேரத்திலோ<br />மழையெல்லாம் ஓய்ந்து போய்<br />சாலையில் மட்டுமே ஈரச் சுவடு.<br /><br />இடையிடையே<br />அலுவலக சன்னலில்<br />எட்டிப் பார்க்கும் போது<br />எனக்காக ஏங்கும் மழை.<br /><br />இப்போதும்<br />அதே சாரல்<br />அதே சிலிர்ப்பு...<br /><br />மழையில் நனைவதே<br />தனி சுகம் தான்.</div><div>நனைந்தவர்களுக்கு மட்டுமே புரியும்....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-4825380528731299853?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-91544681480745238452008-07-28T15:45:00.000+05:302008-08-05T14:59:07.888+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SI2dxoS3FPI/AAAAAAAAADU/Q4VKxkfFIAg/s1600-h/shirt.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228008218402690290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SI2dxoS3FPI/AAAAAAAAADU/Q4VKxkfFIAg/s320/shirt.jpg" border="0" /></a> <div>அப்பாவுக்கு கதர் சட்டை</div><div>ரொம்பப் பிடிக்கும்.</div><div>ரொம்பப் பொருத்தமும் கூட.</div><div></div><br /><div>கஞ்சி போட்ட சட்டையில்</div><div>தனி மிடுக்கு.</div><div>சாந்தமான அவர் முகத்துக்கு</div><div>கூடுதல் எடுப்பு.</div><div><br />இரண்டு நாள் போட்டாலும்</div><div>அப்பா காலரில் அழுக்கிருக்காது.</div><div>மடிப்பு கலையாதது </div><div>மற்றொரு மாயாஜாலம்.</div><div>மைக் கறையோ கரியோ</div><div>துளியும் இருக்காது.</div><div><br />எனக்கும் பிடிக்கும் கதர் சட்டை.</div><div>துவைப்பதற்காக ஊற வைக்கும் முன்</div><div>அப்பா சட்டை எனக்கு தான்.</div><div>சட்டையில் வீசும்</div><div>அப்பாவின் வாசம்.<br /></div><br /><div>கையை மடித்து விட்டுக் கொண்டு</div><div>அப்படியே சைக்கிளில் ஒரு ரவுண்டு.</div><div>ஏதோ ஒரு ஏகாந்தம்.</div><div>பெரிய மனுஷ தோரணை.</div><div><br />பள்ளிக்கு போட்டுப் போகும்</div><div>வெள்ளைச் சட்டையில்</div><div>இத்தனை ஆர்வம் இருப்பதில்லை.</div><div>எத்தனையோ வண்ணங்களில்</div><div>இருக்கும் சட்டைகள்</div><div>அப்பா சட்டை போல ஈர்ப்பதில்லை.<br /></div><br /><div>அடம் பிடித்து அன்றொரு நாள்</div><div>பள்ளிக்குப் போட்டு வந்தேன்.</div><div>ஹையா... கதர் சட்டை...</div><div>மனசெல்லாம் உற்சாகம்.</div><br /><div>கூடப் படிக்கும் யாரும்</div><div>கதர் சட்டையை கவனிக்கவில்லை.</div><div>பாலியஸ்டர் காட்டன் </div><div>பளபளப்புக்கு மத்தியில்</div><div>சுருங்கித் தான் போயிருந்தது கதர்.</div><div>ஏளனமாய் ஓரிரு பார்வைகள் வேறு</div><div>எரிச்சலை மூட்டின.</div><div>மாலை முழுதும் விளையாடியதில்</div><div>அழுக்காகியும் போனது.</div><br /><div></div><div>கதர் சட்டை அழுக்காகி</div><div>இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை.</div><br /><div>வீடு திரும்பி கண்ணாடியில் பார்த்தேன்.</div><div>எனக்கு கதர் சட்டை பிடிக்கும்.</div><div>ஆனால், அப்பாவுக்குத் தான்</div><div>அது ரொம்பப் பொருத்தம்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-9154468148074523845?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-79741903070943401122008-07-25T17:50:00.000+05:302008-07-28T15:55:36.162+05:30<div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226926368823507762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SInF1sjY-zI/AAAAAAAAACQ/fkWHlazOBzo/s320/Chicken.jpg" border="0" /></div><br />ஞாயிற்றுக் கிழமை என்றாலும்<br />நெடுநேரம் தூங்கி விட முடிவதில்லை...<br />காலையில் எழுந்தவுடன்<br />கறிவாங்கி வர அனுப்புவாள் அம்மா.<br /><br />வெளியே தள்ளி வந்த மோட்டார் சைக்கிளில்<br />அரை ட்ரவுசருடன் உட்காரும் போது<br />தொடையில் சுளீரென அடிக்கும் காலைச் சூரியன்.<br />அதற்கு எங்கே தெரியும்<br />இன்று ஞாயிற்றுக் கிழமை என்பது...?<br /><br />வாடிக்கையான கறிக்கடைக்குள்<br />எனக்கு முன்பே ஏகப்பட்ட பேர்.<br />கோழிக் கறி விலை கிலோ 90 ரூபாயாம்.<br /><br />சுற்றும் முற்றும் வேடிக்கைப் பார்த்தபடி<br />காத்திருக்க நேரிட்டதை கடிந்து கொண்டேன்.<br /><br />ஏற்கனவே தூசி ஏறிய நாசியில்<br />கோழி ரத்தமும் இறைச்சி வாடையும்<br />என்னென்னவோ செய்தன.<br /><br />எதேச்சயாய் கேட்டது அந்த சப்தம்.<br />அறுபட்ட கோழியின் அலறல்.<br />பக் பக்கென்று<br />அடித்துக் கொண்டது, அந்த கோழி.<br />கூடவே மனசும்.<br />அதைத் தான் நான் வாங்கிப் போக நேரலாம்.<br /><br />பரிதாபம் மேலோங்க, வீட்டுக்குத் திரும்பி விடலாம்<br />என்று தோன்றிய போது கடைக்காரன் கேட்டான்<br />என்ன தம்பி வழக்கம் போல தானே...?<br />தலையாட்டி வைத்தேன்.<br /><br />உரித்த கோழி ஒன்றை எடுத்து<br />வெட்டத் தொடங்கினான்.<br />கருப்புப் பாலிதீன் பையில் போட்டுக் கொடுத்த கறியை<br />மற்றொரு பைக்குள் திணித்து விட்டு<br />காசை கொடுத்து வீட்டுக்குத் திரும்பினேன்...<br /><br />செத்துப் போன கோழி<br />கடைசியாய் போட்ட அந்த பக் பக் சப்தம்<br />மனசெல்லாம் எதிரொலித்த படி...<br /><br />இனி மேல் கறி சாப்பிடவே கூடாது.<br />நிச்சயமாக சொல்லிக் கொண்டேன்.<br />அம்மாவிடம் கறியை கொடுத்து விட்டு<br />குளிக்கச் சென்றேன்.<br /><br />அசதி தீர குளித்துவிட்டு உடல் துவட்டி<br />உடை மாற்றிய பிறகும்<br />கோழியின் அலறல் மனசை ஏனோ பிசைந்தது.<br /><br />அதற்குள் தயாராகி விட்டது உணவு.<br />கூடவே கோழிக் கறியும்.<br /><br />அம்மாவிடம் சொன்னேன்<br />இனி கோழிக் கறி சாப்பிடுவதில்லை என்ற முடிவை.<br />வந்து சாப்பிடுடா என்ற<br />அதட்டல் மட்டுமே பதிலாய்.<br /><br />உட்கார்ந்து சாப்பிட்ட பிறகு தான் புரிகிறது<br />அடடா... கோழிக் கறி எத்தனை ருசி...<br /><br />ஞாயிற்றுக் கிழமை என்றாலும்<br />நெடுநேரம் தூங்கி விட முடிவதில்லை...<br />காலையில் எழுந்தவுடன்<br />கறிவாங்கி வர அனுப்புவாள் அம்மா.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-7974190307094340112?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6188058124611617457.post-46299957853864630292008-07-25T14:33:00.000+05:302008-07-30T16:29:05.098+05:30<div align="left"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226875142178467506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_3Vsk8aUKokI/SImXP6bd7rI/AAAAAAAAABc/O-ud3FkvkY8/s320/Rasam.jpg" border="0" /><br />அம்மா புடவையை பிடித்தபடி<br />சுற்றிக் கொண்டிருந்த<br />அந்த நாட்களில் இருந்தே<br />எனக்கு ஆச்சரியம் தான்.<br />ரசம் வைப்பதை<br />ரசித்துப் பார்ப்பேன் நான்.<br /><br />புளியோடு சேர்த்து<br />தக்காளியை கரைத்து<br />கொத்தமல்லி கருவேப்பிலை போட்டு<br />மிளகாயை கிள்ளி<br />பூண்டைத் தட்டி<br />உப்பையும் மஞ்சளையும் கலந்து<br />ஊற வைப்பாள் அம்மா.<br /><br />அடுப்பிலே வைத்த பாத்திரம்<br />பதமான சூடான உடன்<br />கடுகு போட்டு தாளித்து<br />சீரகத் தூள் சேர்த்து<br />புளி கரைச்சலை ஊற்றி<br />கொதிக்க வைப்பாள்.<br /><br />நுரை கட்டி வரும் ரசத்தில்<br />பெருங்காயம் போட்டு<br />இறக்கி வைத்தால்<br />ஆளைத் தூக்கும் வாசம்.<br /><br />பார்த்துப் பார்த்து எனக்கும்<br />பழகிப் போனது<br />ரசம் வைக்கும் வழிமுறை.<br /><br />அகத்தில் ஆளில்லாத ஓர் நாள்<br />தளவாடங்களை தயார் செய்து<br />நானும் களமிறங்கினேன்<br />ரசம் வைக்க.<br /><br />அம்மா செய்த அத்தனையும்<br />கவனத்துடன் நானும் செய்தேன்.<br />கொதி கொதிக்க தயாரான ரசத்தை<br />இறக்கி வைத்தேன், நயமாக.<br /><br />உள்ளங்கையில் கொஞ்சம்<br />ரசத்தை ஊற்றிப் பார்த்து<br />சப்புக் கொட்டி ருசித்தேன்.<br />அப்போது தான் புரிந்தது...<br /><br />யார் வைத்தாலும் ரசம் வரும்...<br />யார் வைத்தால் ருசி வரும்...? </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6188058124611617457-4629995785386463029?l=mazalaikavi.blogspot.com' alt='' /></div>ராஜ ராஜ ராஜன்http://www.blogger.com/profile/12539816980016796085noreply@blogger.com2