மூன்றே விரல்களில்
அனாயசமாய் பூ கட்டும்
அக்காவின் வித்தையே
அலாதி தான்.
அவளுக்காகவே
நாள் தவறாமல் பூக்கும்
கனகாம்பரச் செடி!
வாழை நார் கிழித்து வந்து
தண்ணீரில் நனைத்து வைத்து
கனகாம்பரச் சரம் தொடுப்பதே
முன் மாலை நேரங்களில்
அக்காவின் முக்கியப் பணி.
மழைக்காலம்
முடிந்த ஒரு நாள்
வேர் வந்த குச்சிகளை
எங்கிருந்தோ வாங்கி வந்து
கிணற்றடியில் நட்டாள் அக்கா.
பக்கத்திலேயே இருந்து
ஆவலுடன் பார்த்திருந்தேன்.
"பாத்தி கட்டிய இடத்துக்கருகில்
பந்தடிக்கக் கூடாதடா..."
பக்குவமாய் சொல்லி வைத்தாள்.
ஒரு மாத காலம்
ஓடியதே தெரியவில்லை.
ஓரடி உயரத்துக்கு
ஒய்யாரமாய் வளர்ந்தது
டெல்லி கனகாம்பரம்!
ரெண்டு நாளுக்கு ஒரு முறை
அடுக்கடுக்காய் பூத்து தரும்.
கை நிறைய பறிக்கும் அக்கா
தலை நிறைய சூடிக்கொள்வாள்.
அக்காவை கட்டிக் கொடுத்த பின்
பூக் கட்டிச் சூட
ஆளே இல்லை வீட்டில்.
இருப்பவருக்கோ ஆர்வமில்லை.
அக்கா வராமல் வாடினாலும் கூட
பூப்பதை மட்டும் நிறுத்துவதில்லை
கனகாம்பரம் செடி!
